swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

Czas zbójowania Malarskiego przypada na drugą połowę XIX wieku. Najczęściej przebywał w skałach Okiennika Wielkiego w okolicach dzisiejszego Zawiercia, ale jego wyczyny znane były także w okolicach Gór Świętokrzyskich.

 

Malarski był niezwykle urodziwym mężczyzną, do którego kobiety miały wielką słabość. Zbój wykorzystywał swoje powodzenie u płci pięknej, dzięki niemu zawsze miał wikt i opierunek, a i z noclegiem niejednokrotnie nie miał kłopotu. Tak było w okolicach Okiennika Wielkiego. Nie wiadomo dlaczego kobiety z terenu świętokrzyskiego nie były zbyt wrażliwe na urok i czar Malarskiego, wręcz przeciwnie. Legendy z tych okolic wspominają, że zbójem Malarskim często straszono dzieci, nie Babą Jagą jak przystało na ten region, ale właśnie zbójem Malarskim, mimo że w Górach Świętokrzyskich zbój ten nie był okrutnikiem dla prostego ludu. W regionie świętokrzyskim Malarski także łupił bogatych, a rozdawał biednym. Potrafił również pomóc wydostać się z największych tarapatów tym, dla których nie było już nadziei – i za to wszystko lud go kochał, jednak świętokrzyskie niewiasty wolały trzymać się od niego z daleka.

 

Ten przystojny jurajski rozbójnik był mistrzem kamuflażu. Gdy tylko rosyjska żandarmeria, która od dłuższego czasu ścigała zbója prawie „deptała mu po piętach”, on przebierał się za dowolną postać i takim sposobem uciekał, unikając aresztowania. Niestety, pewien żandarm użył podobnego fortelu. Przebrał się za żebraka i czekał na niezwykle hojnego dla tego stanu rozbójnika. Nie pomylił się, Malarski przyszedł do niego, chcąc wspomóc biedaka, a wtedy sprytny żandarm zastrzelił rzezimieszka. I tak skończyło się zbójowanie tego niewiarygodnie przystojnego Jurajskiego Janosika.