swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

 

Do charakterystycznych cech tego gatunku ważki należą: czerwony odwłok i brązowy tułów u samca, zaś  ubarwienie dojrzałej samicy jest podobne do ubarwienia samca, jednak mniej intensywne. Młode szablaki są w odcieniu żółtym.

 

Charakterystyczne dla szablaków są czarne nogi z wyraźnym pasem koloru żółtego po stronie zewnętrznej. Na głowie, między czołem a okiem, widać ciemny szew w kształcie klina. Ważka może mieć do 40 mm długości, natomiast rozpiętość skrzydeł do 60 mm. Można je zobaczyć od czerwca do pierwszych przymrozków w październiku. Gody zaczynają się we wrześniu. Tandemy (samiec trzymający samicę za głowę przy pomocy przydatków analnych) z początku składają jaja wspólnie (w płytkiej wodzie lub wilgotnej ziemi, blisko wody, gdzie jaja zimują), po chwili samiec uwalnia samicę i obserwuje proces składania jaj. Często zwisają na roślinach (przed lub po kopulacji). Pojedyncze szablaki często siadają, kierując odwłok w górę, co zapobiega przegrzaniu. Szablaki chętnie odwiedzają ogrodowe oczka wodne.