Jeleń szlachetny
Wpisany przez Dorota Skwark
środa, 12 sierpnia 2015 19:25
Jeleń szlachetny (Cervuselaphus) - w Polsce występuje jego podgatunek nazywany jeleniem europejskim lub skandynawskim. Zamieszkuje tereny zalesione, głównie lasy liściaste i mieszane, najczęściej w pobliżu łąk, pastwisk, gdzie rośnie trawa, jednak jego przysmakiem są drzewa (kora, liście, owoce, pędy) oraz krzewy.Nie pogardzi też burakami, ziemniakami, kapustą czy zbożem.
Błędem jest powszechne stwierdzenie, iż samicą jelenia jest sarna, to zupełnie odmienny gatunek. Samiec jelenia to byk, samica – łania, a młode to cielę. Jelenie żyją w stadach, nazywanych chmarami. Stadu przewodzi łania licówka prowadząca młode cielę (istnieje w łowiectwie zakaz strzelania do licówek).
Ten największy przedstawiciel rodziny jeleniowatych może osiągnąć masę nawet do ok. 230, długość 2 m, a wysokość w kłębie 1,5 m, przy czym samice są mniejsze. Poroże (wieniec) mają jedynie byki, łanie są ich pozbawione. Poroże jeleń zrzuca w połowie zimy, a odrasta mu na wiosnę. Byk, u którego poroże się nie wykształciło (co jest rzadkością) nazywany jest mnichem, natomiast stary jeleń, który nie ma już odnóg na porożu zwany jest szydlarzem. Istnieje duża różnica w ciężarze poroża jelenia, np. jelenie karpackie czy mazurskie mogą mieć poroże ważące nawet do 12 kg, podczas gdy jelenie żyjące w innych regionach mają poroże lżejsze, dochodzące do 8 kg. Okrywa włosowa jelenia ma różne odcienie, w zależności od miejsca występowania i pory roku, jednak odcienie te obejmują barwy od rudej po brunatną, a zimą płową. Na pośladkach jeleń ma wydłużoną jasną plamę, zwaną lustrem.
Młode jelenia (cielęta) mają widoczne żółtawe plamki po bokach ciała. To piękne zwierzę jest płochliwe, z natury zwierzęciem dziennym, ale często ze względu na bezpieczeństwo żeruje po zmierzchu. Niezwykłym jest fakt, że jelenie bardzo mało śpią, bo jedynie 60 do 100 minut na dobę. Chętnie korzystają z kąpieli błotnych w tzw. kąpieliskach, po czym ocierają się o drzewa (malują) w celu pozbycia się pasożytów.
Czas rozrodu jelenia zaczyna się w drugiej połowie września, a rozpoczyna je rykowisko, podczas którego jeleń traci od 10 do 15%masy ciała, ponieważ nie pobiera wtedy pokarmu. Rykowisko trwa do 4 tygodni, a chodzi w nim o zdobycie przychylności jak największej liczby łań, które zwycięzca miałby w swoim haremie. Byk stadny (najpotężniejszy) odzywa się niskim basem, jest w centrum i biega wokół łań, często szturchając je i zaganiając w mało dżentelmeński sposób, bo wydają się mało zainteresowane rykowiskiem, skubią trawę. Krążące wokół rywale (zw. chłystami i kibicami) odpowiadają mu, licząc, że się zagapi i zdobędą jakąś łanię dla siebie. Jelenie gody nazwę swą wzięły więc od zachowania byków w tym czasie, one po prostu ryczą. Pierwsze zaczynają ryczeć młode byki, to organiści. W tym czasie byki ustalają także hierarchię, nie tylko tonacją ryku, ale i walką za pomocą poroża (wieńców), choć na szczęście do nich dochodzi rzadziej, gdyż potężny głos doświadczonego byka potrafi rozbudzić dystans u młodszych i słabszych rywali. Łanie gotowe są do rozrodu w 3 roku życia. Ciąża trwa ok. 230 dni, która przynosi najczęściej jedno cielę, rzadko dwa. Cielęta żywią się mlekiem matki do 8-10 miesięcy, a do 3 roku życia nie odstępuje jej na krok, by potem zacząć dorosłe życie.
Opracowano na podstawie:
www.natura.wm.pl
www.lowiecki.pl