swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

Według opisów Jana Długosza Obrazów w XIV wieku był podzielony na trzy części, z których jedna należała do uposażenia kościoła św. Ducha w Sandomierzu, druga (wraz z karczmą) należała do Mikołaja Broniewskiego herbu Tarnawa, a trzecia (również z karczmą) była własnością niejakiego Jana Gremby. Każda z trzech części oddawała dziesięcinę miejscowej plebanii. W kolejnym wieku pół wsi należało do sandomierskiej parafii św. Ducha. Wraz z upływem czasu zmieniali się właściciele - w tym gronie znaleźli się m.in. kasztelan zawichojski Hermolaus Ligęza, a także rody Sapiehów i Wawrów.

 

W Obrazowie na początku XIX wieku podpisano akt kapitulacji wojsk polskich, które nie sprostały atakującym Sandomierz wojskom austriackim. Austriacy zawitali w okolice Obrazowa ponownie w roku 1914 - tocząc w pobliżu bitwę z wojskami rosyjskimi. Tym razem jednak wynik potyczki nie był pomyślny i Austriacy zostali zepchnięci za linię Wisły. Nie była to ostatnia bitwa na tutejszych ziemiach. We wrześniu 1939 roku IX kompania Wojska Polskiego starła się z oddziałem niemieckim. Z kolei w czerwcu 1941 roku żołnierze AK rozbili znajdujący się w Obrazowie posterunek granatowej policji. Także w latach 1944 i 1945 w okolicy toczono ważne bitwy - przez kilka miesięcy wzdłuż rzeki Opatówki przebiegała bowiem linia frontu.

 

Po zakończeniu działań wojennych miejscowa ludność jak najszybciej chciała powrócić do dawnego rytmu życia. Region utrzymujący się z pracy rąk i łanów ziemi stał się rozpoznawany z dużej ilości sadów jabłkowych. Właśnie jabłoń jest obecnie symbolem Obrazowa i znajduje się w jej herbie.

 

W Obrazowie znajduje się barokowy kościół pw. św. Piotra i Pawła. Jego budowa rozpoczęła się w 1760 roku, a prace budowlane zakończono siedem lat później. Stanął w miejscu dawnej drewnianej świątyni.